คำพยานชีวิตของเจ

ข้าพเจ้าเกิดในครอบครัวคริสเตียน ซึ่งคุณแม่เป็นคริสเตียน แต่คุณพ่อไม่ได้เป็นคริสเตียน ข้าพเจ้ามีโอกาสได้เข้าโบสถ์บางครั้งบางคราว จริงอยู่ที่ข้าพเจ้าเกิดมาในครอบครัวคริสเตียน แต่ความเชื่อทางฝ่ายจิตวิญญาณของข้าพเจ้านั้น ไม่มีการเติบโต กล่าวคือ ไม่มีการเฝ้าเดี่ยว ไม่มีการเข้ากลุ่มสามัคคีธรรม ไม่มีการอธิษฐาน และ ไม่ได้ไปโบสถ์ ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระเจ้า สำหรับพระเมตตาของพระองค์ที่ทำให้ข้าพเจ้าได้มารู้จักกับพระองค์โดยการทรงนำ และแผนการของพระองค์ในชีวิตของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจบจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย ซึ่งเป็นโรงเรียนคริสเตียน ข้าพเจ้าเข้าเรียนในโรงเรียนนี้ตั้งแต่ชั้นอนุบาล 3 (พ.ศ.2541) โดยการใช้โควต้า คริสเตียน เข้าเรียน ชีวิตของข้าพระเจ้าในวัยเด็กก็เหมือน กับเด็กทั่วๆไป คือเรียนๆเล่นๆ ตามปะสาเด็ก นิสัยของข้าพเจ้าในวัยเด็กคือ ข้าพเจ้าเป็นคนสุภาพเรียบร้อย ไม่เกเร อยู่ในกฏระเบียบ ซึ่งนั้นก็เป็นส่วนที่ดีของข้าพเจ้า แต่ข้อเสียของข้าพเจ้านั้นก็มีคือ เป็นเด็กขี้อาย โกรธง่ายเวลาโดนแกล้ง ไม่กล้าแสดงออก ไม่มีความมั่นใจในตนเอง อีกทั้งยังขี้กลัวผีอีกด้วย การเรียนในช่วงปฐมศึกษานี้ มีวิชาหนึ่งที่ข้าพเจ้าชอบมากคือ วิชาจริยธรรม วิชานี้เป็นวิชาที่สอนเกี่ยวกับคริสตศาสนา สาเหตุที่ข้าพเจ้าชอบเพราะคุณครูใจดีและเรียนสบายแถมยังมีวีดีโอให้ดูอีก ด้วย ถัดมาตอนมัธยมต้นข้าพเจ้าได้เข้ากลุ่มนักเรียนคริสเตียนของโรงเรียนโดยการ ชักชวนของเพื่อนที่เป็นคริสเตียนด้วยกัน กลุ่มนี้จะมีการนัดหมายกันทุกๆเที่ยงครึ่งของวันศุกร์ มีการทำกิจกรรมกันกับรุ่นพี่รุ่นน้องและแบ่งปันข้อพระคัมภีร์ ซี่งสิ่งนี้ทำให้ข้าพเจ้าเริ่มรู้จักกับพระเจ้ามากขึ้น ในทุกๆเช้าหลังเคารพธงชาติเสร็จจะมีการเข้าโบสถ์รับฟังการเทศนาทุกเช้า ข้าพเจ้าได้มีส่วนร่วมในการนำนมัสการคือนำร้องเพลง ตอนแรกข้าพเจ้าก็รู้สึกกล้าๆกลัวๆ แต่พอเริ่มทำนานๆเข้าความกลัวนั้นก็หายไป กลายเป็นความกระตือรือล้นที่อยากจะนำนมัสการ สิ่งนี้ทำให้ข้าพเจ้าอิ่มเอมในใจอย่างบอกไม่ถูก กล่าวคือ มีสันติสุขภายในจิตใจ ม.4เทอม2 (พ.ศ. 2551) ข้าพเจ้าได้ไปโบสถ์โดยการแนะนำของเพื่อนที่เป็นผู้เชื่อใหม่ และได้ไปโบสถ์ทุกอาทิตย์ โบสถ์ที่ข้าพเจ้าไปเป็นโบสถ์เล็กๆ  มีจำนวนสมาชิกน้อยแต่ความเชื่อเข้มแข็งมาก คริสตจักรนี้ทำให้ข้าพเจ้าเติบโตทางฝ่ายจิตวิญญาณมากขึ้น และทำให้มีใจที่จะแสวงหาและติดสนิทกับพระเจ้ามากขึ้น ข้าพเจ้ารับเชื่อจริงๆตอนมัธยมศึกษาชั้นปีที่6  (พ.ศ.2553) โดยการซึมซับพระคุณของพระเจ้าที่ข้าพเจ้าได้รับในตลอดทั้งชีวิตที่ผ่านมา พอปีหนึ่งข้าพเจ้าได้ศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ข้าพเจ้าได้เข้าชมรมคริสตชนของมหาวิทยาลัยนี้ ชมรมนี้ทำให้ข้าพเจ้าได้รู้จักกับผู้คนใหม่ๆมากมาย

การที่ข้าพเจ้าได้มารู้จักกับพระเจ้านั้นทำให้ชีวิตและนิสัยของ ข้าพเจ้าเปลี่ยนไปมาก กล่าวคือ ความโกรธง่ายที่ข้าพเจ้าเคยมีนั้นหายไป กลายเป็นความสุขมากกว่าเมื่อโดนแกล้ง ถัดมาคือ ข้าพเจ้ามีความกล้าแสดงออกมากยิ่งขึ้น จากการที่ได้มีส่วนในการนำนมัสการ ข้าพเจ้ามีความมั่นใจมากกว่าเดิมเมื่อมีการอธิษฐาน และการที่ได้พบปะกับพี่น้องธรรมมิกชนนั้น ทำให้ข้าพเจ้าได้ทำลายกำแพงใจของข้าพเจ้าลงซึ่งสิ่งนี้ทำให้ข้าพเจ้าไม่ ต้องอยู่ในโลกส่วนตัวคนเดียวตามลำพังอีกต่อไป ในอนาคต ข้าพเจ้าอยากจะมีเวลาให้กับพระเจ้ามากกว่าเดิมและทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อถวายเกียรติแด่พระเจ้า

I was born in a Christian family. My mother is a Christian. My father is not a Christian. I had chances to attend church sometimes. It was right to say I am a Christian. But my spiritual life did not grow. I did not spend my quiet time, nor even attend a fellowship group, I did not pray and I did not go to church. I thank God for His mercy to lead me to know Him and His plan for my life.
I have finished from Price Royal Collage, it is a Christian school. I studied there since I was in kindergarten three (1998) through Christian Quota program. When I was a child, I was just like the normal child; studying and playing. My habit was like a child. I was polite, I was not stubborn. I followed rules, those were my good points.
For my bad points, I was too shy, easy in angry when I was teasing. I did not dare to show up, I had no confidence. I was scared of ghosts. In my primary grades, I liked Moral Class. It was about Christianity and religions. One reason I liked the subject was a teacher was kind and there was a movie too.
When I was in a secondary grade, I attended a Christian group at school. My friends invited me to join, they were Christians. For this group, we met at 12.30 on Friday. There were activities, and there was someone sharing a word from the Bible, through this, I knew God more.
Every morning after the school service, students had to attend a church and heard a preaching. I was a part of leading worship.
At first, I was so nervous, after a while I had more confidence; and I was enthusiastic to do it. I was filled, I could not explain it. I had peace in heart.
On my second semester of my 10 grade, (2007), I attended a church, there was a friend introduced me to attend church, I did so. I attended a church every week. It was a small church, not many members with a strong faith. Through the church, I grew up spiritually. I sought for God more and I was close to God more.
I received God with my sincere heart, when I was in grade 12, (2010) through the grade of God for all my life.
I am now studying at Chiang Mai University. I attend a Christian Youth Group in the university. I have more new friends through the group.
After I met God, my life and my habit have changed. I am a new creation. I am not easy to anger, I am happy to be teased. I have more confidence through being a part of leading worship. I have more confidence to pray and to meet all Christians there. My heart’s wall was destroyed, and I am no longer alone in this world. In the future, I would like to spend time with God more. I will do everything to honor God

พระคัมภีร์เสียง Megavoice

ต้องขอขอบคุณทีมงานของท่านทุกคนนะคะ และขอขอบคุณสำหรับเครื่องเมกะวอยซ์ที่ได้แจกให้กับศิษยาภิบาลทั้งหลาย

ดิฉันก็ได้ใช้ตั้่งแต่กลับมาจากงานคองเกรซแล้วค่ะ ทุกวันนี้ก็ได้ใช้กับพี่น้องที่เจ็บป่วยและไม่สามารถเดินไปไหนได้ ก็เปิดให้เขาฟัง

ก็ได้รับชมจากพี่น้องที่ได้มีโอกาสฟังว่า เป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมมาก ในยามที่เขานอนเจ็บอยุู่ บางครั้งทำให้เขาต้องคิดมาก แต่เมื่อฟังพระคำ

ทำให้เขามีกำลังและไม่ต้องคิดถึงเรื่องอื่น โดยเฉพาะพี่น้องที่เขาอ่านหนังสือไม่ออก แต่เขาก็ได้รับพระวจนะของพระเจ้าทุกวัน

ขอพระเจ้าทรงอวยพรทีมงานทุกท่านในการทำพันธกิจของพระเจ้าตลอดไปค่ะ

รักในพระคริสต์

อ.สุภาวดี  เด่นนะดา

I thank God for the Mega Voice Team distributed us, Pastors, at the Congress Conference to share the Gospel with Thai people. I gave the Mega Voice to a crippled one who cannot even move. He loves the mega voice very much for the word of God keeps him going since he cannot read and walk, the mega voice is very helpful. I gave the mega voice to  illiterate ones too. They spiritually grow up for they listen to the word of God everyday. May God bless this ministry to multiply for Him.

Love in Christ,

Rev. Supawadee Dennada

เหตุว่าทำไม

เหตุผลว่าทำไม

	ถ้าคุณต้องการรู้จักพระเยซู แต่คุณไม่รู้เหตุผลว่าทำไม คุณสามารถหาคำตอบได้ที่นี่ ทุกคำถามในใจของคุณ จะได้คำตอบที่ชัดเจนมากขึ้น หนังสือเหตุผลว่าทำไม จะบอกคุณว่า พระเยซูคริสต์ทรงทำอะไรเพื่อคุณ และคุณจะได้รับอะไรบ้างถ้าคุณได้รู้จักพระองค์
downlaod	ลองอ่านดูสิคะ แล้วคุณจะเข้าใจ ถ้าต้องการข้อมูลเพิ่มขึ้นหรือสั่งซื้อหนังสือเหตุผลว่าทำไม  ติดต่อเราได้ที่เบอร์ใหม่นี้นะคะ 083-3249120

ชีวิตของ ชิเค ปวาเก่อยอผู้น่ารัก

สวัสดีครับผมชื่อเอกพล ขันแก้ว ชื่อภาษาปวาเก่อญอ ซอเหน่วา แปลว่า ชายผู้ได้รับสิ่งที่ดีงาม ผมเกิดในครอบครัวคริสเตียน ตอนที่เกิดมา พ่อแม่เล่าให้ฟังว่า ผมเกิดมาตัวเล็กมากๆ น้ำหนักแค่ 1 กิโลกรัมกว่าๆ ตัวผมจะแดงทั้งตัว และข้อเท้าด้านซ้าย จะดันขึ้นติดกับหน้าแข้ง พ่อแม่บอกว่าผมคงจะอยู่มองตาดูโลกไม่นานคงจะเสียชีวิตไป โดยสภาพที่เป็นอยู่ในขณะนั้น พ่อบอกว่า ปู่ ย่า ตายาย และญาติ พี่น้องก็ได้อธิษฐานเผื่อผม จนผมได้เติบโตขึ้น
แต่ตอนเด็กสุขภาพร่างกายของผมไม่ดี ไม่สบายบ่อยมาก เดือนหนึ่ง 2-3 ครั้ง เป็นเวลาหลายปี และเป็นคนที่พูดติดอ่าง เวลาจะพูดอะไรสัก 1 ประโยค จะต้องใช้เวลานานมากกว่าที่จะพูดออกมาได้ 1 ประโยค โดนเพื่อนล้อ โดนเพื่อนเอาเปรียบ แกล้งต่างๆนานา เพราะเป็นคนตัวเล็กกว่าเพื่อนๆ เป็นคนที่ขี้อายมาก เวลามีคนที่ให้ออกไปข้างหน้า ร้องเพลง หรือทำอะไรสักอย่าง สิ่งที่ดีที่สุดที่จะช่วยผมได้ในตอนนั้นคือ น้ำที่มันไหลออกมาจากดวงตาผม ทำให้ไม่ได้ออกไปข้างหน้า จากที่ตอนนั้นเป็นคนที่ตัวเล็กแล้ว เป็นคนที่ไม่อยากจะทานอาหารหรือทานข้าว เวลาทานข้าวทุกครั้งก่อนไปโรงเรียน จะต้องโดนพ่อบังคับให้ทานข้าวอย่างน้อย 5 คำ ที่พ่อป้อนให้ ไม่อย่างนั้นจะโดนตี ด้วยไม้ที่พ่อเตรียมไว้ และนมที่ปู่เตรียมไว้ให้ทุกเช้าก่อนไปโรงเรียน
ตั้งแต่ชีวิตที่เป้นเด็กเล็กๆ จนเติบโตมาถึงทุกวันนี้ นับว่าเป็นพระคุณและความรักของพระเจ้าจริงๆ สิ่งที่เกิดขึ้นในตอนที่เป็นเด็กเล็กๆ ที่เป็นอุปสรรคหลายต่อหลายด้านในชีวิตผม แต่สิ่งที่เกิดขึ้นนั้น ไม่ใช่สิ่งที่ยากสำหรับพระเจ้า ถ้าพระเจ้าเลือกเราไว้แล้วตั้งแต่ต้น แม้จะเกิดอะไรขึ้น พระเจ้าก็จะอยู่เคียงข้างเราเสมอ และพระเจ้าจะช่วยเราในสิ่งที่เราบกพร่องอยู่ โดยการที่ค่อยฝึกฝนในชีวิตของเราให้เป็นภาชนะที่ใช้การได้ ในงานของพระองค์ เหมือนกับชีวิตของผม ที่ได้เล่าให้ฟังในตอนที่ยังเป็นเด็ก ไม่มีใครคาดคิดว่า ผมจะตัวสูงขนาดนี้ (ตอนนี้ 170 cm ครับ) จากสภาพตอนเด็ก และไม่มีใครคาดคิดว่า ผมจะมีชีวิตอยู่ ไม่มีใครคิดว่าการติดอ่างของผมจะหาย ไม่มีใครคาดคิดว่าผมจะสามารถยืนอยู่ต่อหน้าผู้คนเป็นพันๆได้ แต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกดขึ้นในตอนเด็กนั้น พระเจ้าได้ทรงเยียวยารักษาให้ผมจนหมดสิ้นแล้ว ขอบพระคุณพระเจ้าผู้ใหญ่ยิ่ง และสูงสุด แต่พียงผู้เดียว คำที่ว่า เวลามีน้ำตาก็ต้องมีรอยยิ้มเป็นสิ่งที่เคียงคู่กันเสมอ เวลาฝนตกฟ็ษฏ็มืด ฝนหยุดตกเมื่อไหร่แสงแดดก็ส่องแสงลงมา ให้เราได้ชื่นชมเสมอ
พระเจ้าอวยพรทุกท่านครับ
พบกันใหม่ฉบับหน้า
ชิเคครับ